Vijf dingen die misgaan bij fatbike-transport

We rijden inmiddels een paar duizend fatbikes per jaar door Nederland. Dat levert een aardige verzameling op van dingen die misgaan — vrijwel altijd met dezelfde vijf oorzaken.

1. Liggend vervoer

Een fatbike op zijn zij in een bus lijkt praktisch, maar zet gewicht op plekken die daar niet voor gemaakt zijn. Het resultaat: verbogen derailleurhangers, ingedrukte remhendels en lakschade op het punt waar het frame de vloer raakt. Bij hydraulische remmen kan er bovendien lucht in het systeem komen. Vervoer een fatbike altijd rechtop en vastgezet, in een rek of met een wielklem.

2. Verpakking die niet meer beschermt

Een doos die één keer open is geweest en weer dichtgeplakt, beschermt nauwelijks nog. Ga je een fiets alsnog in de originele doos vervoeren, controleer dan of de interne beschermstukken er nog in zitten. Ontbreken ze, dan kun je de fiets beter onverpakt en goed vastgezet vervoeren dan in een lege doos die schuift.

3. Accu’s die los meegaan zonder melding

De klassieker. Een losse accu achterin de bus, vaak omdat hij defect is en naar de werkplaats moet — precies het geval waarin de regels het strengst zijn. Meld losse en defecte accu’s altijd vooraf, zodat ze in de juiste verpakking mee kunnen. Meer daarover in ons artikel over ADR en accu’s.

4. Vergeten toebehoren

Sleutels, laders, sloten, handleidingen en de accucode. Ze zitten in een apart zakje, en dat zakje blijft achter in het magazijn. De fiets staat dan wel bij de klant, maar hij kan er niets mee. Neem toebehoren op in je afleverchecklist en teken ze mee af.

5. Geen bewijs van de staat bij overdracht

Zonder foto’s bij ophalen én afleveren wordt elke schadediscussie een welles-nietes. Wie beschadigde het spatbord: de fabriek, de vervoerder of de klant? Leg de staat vast op beide momenten, met datum en tijd. Het kost tien seconden en voorkomt een discussie van weken.

Kort samengevat

Rechtop vervoeren, verpakking controleren, accu’s melden, toebehoren aftekenen en foto’s maken. Doe je dat zelf niet, dan is het een goede maatstaf om je vervoerder langs te leggen — en de vraag te stellen of ze het ook echt zo doen.